Συνολικές προβολές σελίδας

Πέμπτη, 29 Νοεμβρίου 2012

O αγαπημένος των ψαράδων

Σήμερα του Αγ.Ανδρέα οι ψαράδες γιορτάζουν τον αγαπημένο τους άγιο,τον άγιο που μαζί με τον Αγ.Νικόλαο του προστατεύει κάθε φορά που "βγαίνουν" για να φέρουν στην οικογένεια τους τον επιούσιο.Ετσι λοιπόν μιας και από την μεριά της μαμάς μου είχαμε πολλούς ψαράδες, όπως ο παππούς μου και ο προπάππους μου ,ο οποίος είχε το όνομα του αγίου δεν μπορούσα να μην αναφέρω λίγα λόγια για τον Αγιο Ανδρέα,τον Πρωτόκλητο μαθητή του Χριστού.
 

Χρόνια Πολλά λοιπόν σε όλους όσους γιορτάζουν σήμερα,τον Ανδρέα και την Ανδριανη,πολύχρονοι και ότι επιθυμούν ο Αγιος να τους το προσφέρει.

"Ο Ανδρέας (ή Ανδρεύς ή Ανδρείας) ήταν αδελφός του Σίμωνα Πέτρου[1]. Φέρει ελληνικό όνομα και καταγόταν από την πόλη Βηθσαϊδά της Γαλιλαίας[2]. Οι γονείς του ονομάζονταν Ιωνάς ή Ιωάννης[3] και Ιωάννα. Με τον αδελφό του, Σίμωνα Πέτρο, μετερχόταν το επάγγελμα του ψαρά στη λίμνη της Τιβεριάδος. Η Καινή Διαθήκη ουσιαστικά σιωπά για το πρόσωπό του ενώ οι σχετικές παραδόσεις και θρύλοι πολλαπλασιάζονται από τον 3ο αιώνα και ιδιαίτερα κατά τον 8ο και 9ο αιώνα.
Ο Ανδρέας μαζί με τον αδελφό του τον Πέτρο ήταν οι πρώτοι που κλήθηκαν και ακολούθησαν τον Χριστό. Έτσι, ο Ανδρέας αποκαλείται και «Πρωτόκλητος». Η ιστορία της ζωής του Ανδρέα μέχρι την Σταύρωση, την Ανάσταση και την Ανάληψη, υπήρξε σχεδόν ίδια με εκείνη των άλλων μαθητών. Μετά την Πεντηκοστή και το σχηματισμό της πρώτης Εκκλησίας, με τον αδερφό του Πέτρο και άλλους μαθητές βρέθηκαν στη Σινώπη του Ευξείνου Πόντου και εκεί έδρασε ανάμεσα στους Εθνικούς και Ιουδαίους, έχοντας ως ορμητήριο μια νησίδα κοντά στη Σινώπη. Από τη Σινώπη ο Ανδρέας μαζί με το Ματθία και άλλους μαθητές πήγαν στην Αμισό (Σαμψούντα), όπου ίδρυσαν Εκκλησία. Αφού περιήλθε τις περιοχές του Πόντου, της Ιβηρίας και την Παρθία γύρισε στα Ιεροσόλυμα μάλλον το 34 μ.Χ. για να γιορτάσει το Πάσχα με τους λοιπούς μαθητές.

Στη δεύτερη πορεία του, μέσω της Αντιοχείας, πήγε στην Έφεσο, τη Λαοδίκεια της Φρυγίας, την Οδυσσούπολη της Μυσίας, στη Νίκαια και την ευρύτερη περιοχή της Βιθυνίας, τη Νικομήδεια, τη Χαλκηδόνα, την Άμαστρη, για να καταλήξει και πάλι στη Σινώπη. Αργότερα επισκέφτηκε τη Σαμψούντα και την Τραπεζούντα, τους Αλανούς, τους Ζηκχούς, τους Βοσπορινούς και τους Χερσονήτες για να επιστρέψει στη Σινώπη. Στη συνέχεια πέρασε από το Βυζάντιο, την Ηράκλεια της Θράκης, τη Μακεδονία και την Πελοπόννησο με τελικό σταθμό την Πάτρα. Με ορμητήριο την Πάτρα ο Ανδρέας κήρυττε σε όλη την Αχαΐα την εποχή που ήταν ανθύπατοι ο Λεσβίος και ο διάδοχος του Αιγεάτης. Εκεί η διδασκαλία του καρποφόρησε και με τις προσευχές του θεράπευσε θαυματουργικά πολλούς ασθενείς. Ακόμα και η Μαξιμίλλα, σύζυγος του ανθύπατου Αιγεάτου, αφού τη θεράπευσε ο Απόστολος από τη βαρειά αρρώστια που είχε, πίστεψε στο Χριστό. Το γεγονός αυτό εκνεύρισε τον ανθύπατο και με την παρότρυνση ειδωλολατρών ιερέων συνέλαβε τον Ανδρέα και τον οδήγησε στο μαρτύριο με σταυρικό θάνατο, πιθανώς την εποχή του διωγμού του Νέρωνα. Το λείψανό του έθαψε με ευλάβεια ο πρώτος επίσκοπος Πατρών Στρατοκλής.
Η παράδοση για χρήση χιαστού σταυρού κατά την θανάτωση του απόστολου Ανδρέα προέρχεται από τη Δύση και ανάγεται στο 10 με 12ο αιώνα. Η παράδοση που αναφέρει ότι σταυρώθηκε στην Πάτρα θεωρείται "μεταγενέστερη και αναξιόπιστη"[4] ενώ πιστεύεται ότι η παράδοση που θεωρεί ότι απόστολος Ανδρέας θεμελίωσε την εκκλησία του Βυζαντίου αποτελεί μεταγενέστερη επινόηση[5].
Η σκωτική παράδοση θεωρεί τον Ανδρέα προστάτη άγιό της από το 750 και θέλει το λείψανό του να μετακομίστηκε στη Σκωτία. Η σημαία των Πικτών και Σκώτων έφερε τον χιαστό Σταυρό, σύμβολο του μαρτυρίου του Αγίου Ανδρέα, ο οποίος μετά την ένωση της Σκωτίας με την Αγγλία συμπεριελήφθη στην Αγγλική σημαία. Υπάρχει επίσης αρχαία ρωσική παράδοση για την εισαγωγή του χριστιανισμού στην Ρωσία από τον Απόστολο Ανδρέα, καθώς θρυλείται ότι έφτασε κηρύττοντας μέχρι το Κίεβο.
Ο Απόστολος Ανδρέας είναι πολιούχος της Πάτρας. Το Οικουμενικό Πατριαρχείο τον τιμά ως ιδρυτή του και πρώτο επίσκοπο Βυζαντίου και στις 30 Νοεμβρίου, ημέρα μνήμης του, τελεί τη θρονική του εορτή."
(πηγη:wikipedia)

Επίσης υπάρχει μια παροιμία με τον Αγιο Ανδρέα που μας οδηγεί καιρικά προς τα Χριστούγεννα:Ηρθε του Αι-Ντριος και αντρεύει ο καιρός.Και πράγματι τόσο εχθές όσο και σήμερα ο καιρός έχει χαλάσει και μας θυμίζει πιο έντονα Χριστούγεννα,οπότε ο Αγιος Ανδρέας μας οδηγεί με τη σειρά του στην Αγ.Βαρβάρα που είναι ορόσημο για τον καιρό των Χριστουγέννων,μιας και συνήθως ότι καιρό κάνει της Αγ.Βαρβάρας κάνει και τα Χριστούγεννα και έτσι Θεού θέλοντος θα φτάσουμε στα Χριστούγεννα.

Με το καλό λοιπόν να νιώσουμε και φέτος το πραγματικό νόημα των Χριστουγέννων.
Φιλιά!

Κυριακή, 25 Νοεμβρίου 2012

Και όμως πέρασε...

χαρούμενος διάνυσμα κάρτα γενεθλίων
Γλυκειά μου μπολγκοπαρέα,

σε ένα μήνα από τώρα κλεινώ ένα χρόνο που έχω ανοίξει το σπιτάκι μου και έχω αποζητήσει την παρέα σας.Μέσα σε αυτόν τον ένα χρόνο γνώρισα πολλά καινούργια άτομα που παρόλο που δεν τα έχω συναντήσει ποτέ,μου έχουν κρατήσει συντροφιά, με έχουν διδάξει και με έχουν προτρέψει να κάνω πράγματα που σε διαφορετική περίπτωση δεν θα τα προσπαθούσα καν.Πάντα μου άρεσε το κέντημα και να φτιάχνω κατασκευές αλλά για να μην κρύβομαι πίσω από το δακτυλό μου είχα να κάνω κατασκευές από το σχολείο ενώ το κέντημα πάντα το πάλευα ακόμα και όταν ο χρόνος λόγω των παιδιών ήταν πολύ λίγος.Και όμως μέσα από την παρέα σας ξεκίνησα να κάνω πράγματα τόσο μόνη μου όσο και παρέα με τα παιδιά μου και πλέον και αυτά το ζητάνε και θέλω κάθε φορά να κάνω και κάτι καινούργιο.Εχω πάρει ιδέες και τεχνικές άπο εσάς και σας ευχαριστώ που με αφήσατε να τις δανειστώ και ελπίζω να τις έκανα και εγώ το ίδιο όμορφες σαν τις δικές σας,τουλάχιστον προσπάθησα.Ελπίζω να με βοηθήσει ο Θεός να συνεχίσω να απολαμβάνω την συντροφιά σας και να φτιάξω και άλλα πράγματα.

Για να σας ευχαριστήσω θα κάνω και εγώ το πρώτο μου giveway ή αλλιώς το πρώτο μου δώρο.Για τον επόμενο ένα μήνα και συγκεκριμένα μέχρι τις 26 Δεκεμβρίου ,αφήστε μου την ευχή σας εδώ.Στις 26 Δεκεμβρίου θα κάνω την κλήρωση και τρείς τυχερές θα λάβουν από ένα δωράκι σχετικό με τα Χριστούγεννα.Τα δωράκια θα είναι κρυφά και ελπίζω να αρέσουν στους αποδέκτες τους.

Και πάλι καλές μου φίλες σας ευχαριστώ για αυτό τον ένα δημιουργικό χρόνο που μου χαρίσατε
.
Τέλος σας δείχνω κάποια από τα δώρα που ετοιμάζω για τους νονούς μας.Τα ρόδια θα γίνουν ημερολόγια που θα κρέμονται γουράκια και θα στολιστούν με τα δεντράκια που θα έχουν αντί για αστέρι ένα κουδουνάκι.Βέβαια δεν έχουν τελειώσει ακόμα και φυσικά θα σας τα δείξω και τελειώμένα.Ευχομαι να αρέσουν τόσο στους νονούς μας όσο και σε εσάς. 






Σάββατο, 24 Νοεμβρίου 2012

Πού θα μπούν τα ξύλα;

Καλησπέρα φίλες μου,

ο καιρός έχει αρχίσει να θυμίζει για τα καλά χειμώνα και σιγά σιγά θα ανάψουμε και το τζάκι μας μιας και λόγω κρίσης η πολυκατοικία δεν θα ανάψει καλοριφέρ.Πάντα το πρόβλημά μου ήταν που θα μπουν τα ξύλα όταν θα περιμένουν την σειρά τους για να μπούν στο τζάκι.Δυστυχώς δεν έχουμε καταφέρει να πάρουμε πλήρες το σετάκι για το τζάκι με αποτέλεσμα να μην υπάρχει προσωρινός χώρος αναμονής των ξύλων για το τζάκι.Σε μια από τις επισκέψεις μας στο χωριό του άνδρα μου είδα ότι η πεθερά μου όταν έφερνε τα ξύλα για την ξυλόσομπα-φούρνο τα ακουμπούσε σε ένα καφάσι από φρούτα.Σαν ιδέα καλή αλλά δεν μου κόλλαγε το καφάσι στο σαλόνι που έχουμε το τζάκι μας αλλά δεν είχα και άλλη επιλογή.Ετσι βρήκα ένα ξύλινο καφάσι, το οποίο πήρα από την λαική μας και το βασάνισα κάπως,τώρα δεν ξέρω αν το αποτέλεσμα είναι το καλύτερο πάντως σίγουρα είναι καλύτερο από το να είχα ένα σκέτο καφάσι.Για δείτε και εσείς:

Το καφάσι μου,αφού ντύθηκε με εφημερίδες (μια ιδέα που πήρα από την Χρυσάνθη)βάφτηκε απαλό φυστικί και στολίστηκε με λουλούδια αμυγδαλιάς)

Για την ιδέα με τις εφημερίδες ευχαριστώ την Χρυσάνθη .
Καλό βράδυ!!!

Τετάρτη, 21 Νοεμβρίου 2012

21 Νοέμβριου -Τα εισόδια της Θεοτόκου και η γιορτή των Ενοπλων Δυναμεων

 
ΤΑ ΕΙΣΟΔΙΑ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ



«Σήμερον της ευδοκίας Θεού το προοίμιον, και της των ανθρώπων σωτηρίας η προκήρυξις. Εν ναώ του Θεού τρανώς η Παρθένος δείκνυται, και τον Χριστόν τοις πάσι προκαταγγέλλεται. Αυτή και ημείς μεγαλοφώνως βοήσωμεν˙ Χαίρε της οικονομίας του Κτίστου η εκπλήρωσις».

Μία από τις κυριότερες και μεγαλύτερες Θεομητορικές εορτές του έτους είναι τα «Εισόδια» της Θεοτόκου. Η Εκκλησία μας την τιμά στις 21 Νοεμβρίου, με ιδιαίτερη λαμπρότητα. Η σημασία της εορτής αυτής είναι μεγάλη και ιερή. Αποτελεί τήν βάση και την αρχή για όλη την μετέπειτα ζωή της Θεοτόκου.

Όπως γνωρίζουμε, η Παναγία Θεοτόκος, γεννήθηκε από γονείς γηραιούς, τον Ιωακείμ και την Άννα, που είχαν παρακαλέσει με πολύ πόνο τον Θεό να τους δώση ένα τέκνο και να το αφιερώσουν στο Ναό Του. Πραγματικά, αυτό και έκαναν. Οταν δηλαδή η Μαρία έγινε τριών ετών την έφεραν οι ίδιοι οι γονείς της στο Ναό και την παρέδωσαν στα χέρια του Ζαχαρία του ιερέα. Αυτός την αγκάλιασε, την ευλόγησε και είπε: «Εμεγάλυνε ο Κύριος το ονομά σου σε όλες τις γενεές. Με σένα θα ευλογηθούν τα έθνη και ο Κύριος θα λυτρώση τους υιούς του Ισραήλ». Και ανέβασε την τριετή Μαρία στο εσωτερικό του θυσιαστηρίου, όπου ο Θεός την χαρίτωσε. Και ευφράνθηκε η Παναγία και με αγαλλίαση ψυχής εσκίρτησε και όλοι πνευματικά πανηγύρισαν που έμεινε στο Ναό τον Άγιο, για να αγιασθεί και να γίνει αργότερα η Μητέρα του ίδιου του Θεού.
ΣΠΟΥΔΗ ΣΤΗΝ ΕΙΚΟΝΑ ΤΩΝ ΕΙΣΟΔΙΩΝ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ


Στην εικονογράφηση του γεγονότος των Εισοδίων της Θεοτόκου, βλέπουμε, στο κέντρο την Παναγία σαν μικρό τριετές κοράσιον, που όμως έχει όλη την ιερότητα της μέλλουσας Μητέρας του Θεού. Ο ιερέας Ζαχαρίας ο μετέπειτα πατέρας του Προδρόμου, έχει ακουμπήσει ευλαβικά και στοργικά το χέρι του επάνω στην κεφαλή της. Την ευλογεί και την υποδέχεται στα άγια των αγίων, φορώντας ενδύματα λειτουργικά και διακριτικό της ιερωσύνης στην κεφαλή του. Η Παναγία στέκει με ιερή σιγή απέναντί του έχει τα χέρια της σε στάση ευλαβική και συγχρόνως κινητική απέναντί του, που δηλώνει την προθυμία και την χαρά της προσελεύσεώς της στον Ναό του Κυρίου. Αυτό είναι το σχέδιο και το θέλημα του Θεού και η προαιώνια βουλή του για την σωτηρία των ανθρώπων.

Το ίδιο ευλαβικά και με ιερή συγκίνηση εικονίζονται και οι γέροντες γονείς της Ιωακείμ και Άννα. Την παραδίδουν στα χέρια του Ζαχαρία με μια κίνηση πολύ εκφραστική, που δηλώνει την προθυμία τους να εκπληρώσουν την υπόσχεσή τους στο Θεό και να του αφιερώσουν το μονάκριβο παιδί τους, που το απέκτησαν μετά από πολλών χρόνων προσευχή και νηστεία και σε γήρας προχωρημένο. Όμως η αγάπη στο Θεό επισκιάζει τα σπλάχνα της στοργής της ανθρώπινης φύσης. Έχουν στραμμένα τα βλέμματά τους στην παιδίσκη τους Μαρία, προσέχοντάς την με πολύ συγκίνηση.

Πίσω τους βλέπουμε πολλές νεάνιδες, να κρατούν λαμπάδες αναμμένες και να προπέμπουν την Παναγία οδηγώντας την στο Ιερό, όπου έμεινε σαν περιστερά ηγιασμένη και έγινε η λαμπάδα του Θεού, η κατοικία Του, ο ναός Του, το θυσιαστήριο και η λατρεία η ζώσα και καθαρά.

«Ο καθαρώτατος Ναός του Σωτήρος, η πολυτίμητος παστάς και Παρθένος, το ιερόν θησαύρισμα της δόξης του Θεού, σήμερον εισάγεται, εν τω οίκω Κυρίου, την χάριν συνεισάγουσα, την εν Πνεύματι Θείω˙ ην ανυμνούσιν Άγγελοι Θεού˙ Αύτη υπάρχει σκηνή επουράνιος».

Σήμερα όμως εκτός από θρησκευτική γιορτή είναι και η γιορτή των ενόπλων δυνάμεων καθώς η Παναγία είναι προστάτης των Ελληνικών Ένοπλων δυνάμεων.Μακάρι η χάρη της να προστατεύει ολα τα παιδια που υπηρετούν την μαμά - πατρίδα και να τα προστατεύει απο κάθε βόλη του εχθρού αλλά και σε καιρό ειρήνης και να είναι συντροφιά και παρηγοριά τόσο στους υπηρετούντες όσο και στις οικογένειες τους.

Χρόνια πολλά σε όλους όσους γιορτάζουν να είναι πολύχρονοι και με Υγεία.


Δευτέρα, 19 Νοεμβρίου 2012

Κεράκι decoupage-ένα δώρο για τα Χριστούγεννα

Σε λίγες μέρες έρχονται Χριστούγεννα και όλοι θέλουμε να κάνουμε δωράκια για τα αγαπημένα μας πρόσωπα.Λίγο όμως η κρίση, λίγο ότι τα χειροποίητα έχουν άλλη αξία προσπαθούμε όλοι να βρούμε να κάνουμε κάτι μόνοι μας. Έτσι λοιπόν και εγώ προσπάθησα πριν λίγο να φτιάξω ένα κεράκι με decoupage.Η αλήθεια είναι ότι δεν είχα ξαναπροσπαθήσει να κάνω κάτι αντίστοιχο παρόλο που είχα διαβάσει διάφορες τεχνικές,έτσι προσπάθησα να κάνω την πιο απλή που είχα διαβάσει σε ένα μπλογκ μόνο που δεν θυμάμαι πιο ήταν για να το αναφέρω.Πάντως ευχαριστώ την κοπέλα που είχε το  μπλογκ και είχε αναρτήσει τις οδηγίες.
Λοιπόν αν σας αρέσουν τα κεράκια μπορείτε να φτιάξετε και μόνοι σας ότι σχέδιο σας αρέσει σε χρόνο dt.Θα χρειαστούμε μόνο ένα κεράκι,μια χαρτοπετσέτα με σχέδιο,λίγη λαδόκολλα και το πιστολάκι των μαλλιών.Κόβουμε από την χαρτοπετσέτα το σχέδιο και κρατάμε μόνο το φύλλο που έχει το σχέδιο(συνήθως οι χαρτοπετσέτες έχουν 3 φύλλα δύο χοντρά και ένα πολύ λεπτό που έχει πάνω την ζωγραφιά,στην προκειμένη περίπτωση αυτό το φύλλο μας ενδιαφέρει).Κόβουμε το σχέδιο σε μέγεθος που να ταιριάζει στο κερί μας.Από πάνω βάζουμε την λαδόκολλα έτσι ώστε να τυλίξει το κερί να σφίξει το σχέδιο πάνω στο κερί μας.Τώρα σειρά έχει το πιστολάκι μαλλιών,το ανάβουμε και ρίχνουμε ζεστό αέρα πάνω στο σχέδιο μέχρι να δούμε ότι μουσκεύει η λαδόκολλα.Σταματάμε τον αέρα και στρώνουμε πιέζοντας την λαδόκολλα.Αφαιρούμε την λαδόκολλα και βουαλά έχετε ένα κεράκι σαν αυτό της φωτογραφίας παρακάτω.
Επειδή είναι η πρώτη μου προσπάθεια παρακαλώ να είστε επιεικής και να με κρίνεται με επιεικια.


Σε λίγες μέρες θα αναρτηθεί και ένας διαγωνισμός μιας και το μπλογκοσπιτάκι μου πλησιάζει να κλείσει χρόνο και φυσικά θα πρέπει να κάνω τα γενέλθια του.

Καλή επιτυχία!!!

Πέμπτη, 15 Νοεμβρίου 2012

Η Αρμονία μοιράζει...

Καλημέρα φίλες μου,

η φίλη μας η Αρμονία μοιράζει βραβειάκια και εγώ δεν έχασα την ευκαιρία.Σε ευχαριστούμε πολύ Αρμονία να είσαι καλά!!!



Παρασκευή, 9 Νοεμβρίου 2012

Το δωράκι για την μπεμπούκα είναι....

Επιτέλους μετά από αρκετό καιρό ολοκληρώθηκε το δωράκι για την μπεμπούκα.Η κουβερτούλα που είχα ξεκινήσει τον Αυγουστο ολοκληρώθηκε και στολίστηκε με λουλουδάκια.
Η κουβερτούλα είναι σε λευκό χρώμα πλεγμένη με μερσεριζέ νήμα.Λουλουδάκια ρόζ σκορπίστηκαν στο λευκό λιβάδι που είχε πλεχτεί για την μικρούλα.
Τέλος η κουβερτούλα αφού πλύθηκε και σιδερώθηκε τυλίχτηκε σε καραμέλα και δέθηκε με ρόζ κορδελίτσες.Μια γλυκιά τσαντούλα υποδέχτηκε την κουβερτούλα και είναι έτοιμη να δωθεί στην μικρούλα βαφτιστήρα μου.Μακάρι η ζωή της να είναι γλυκιά σαν καραμέλα και πάντα στρωμένη με λουλούδια.

Να ευχαριστήσω τόσο την Αννίτα από το e-crochet για την ιδέα αλλά και τις Κερασόπιτες για τις λεπτομερής οδηγίες για το πώς να φτιάχνω τα λουλουδάκια.













Ελπίζω να σας αρέσει και επίσης ελπίζω τώρα να φαίνεται καλύτερα στις φωτογραφίες.

Τετάρτη, 7 Νοεμβρίου 2012

Ενα βραβείο ακομα!!!


Σήμερα με περίμενε μία έκπληξη.Η γλυκιά μου Ειρήνη από το Easy Living By Irene μου χάρισε ένα βραβείο.

Σε ευχαριστώ πολύ Ειρήνη μου και εγώ με την σειρά μου το χαρίζω στην Χαρά που με τις περιγραφές της με ταξιδεύει σε άλλες εποχές ρομαντικές, στην softerror  και στην craftaholic για τις όμορφες δημιουργίες τους.



Κυριακή, 4 Νοεμβρίου 2012

"Τσε κα ρούγκα τσε γκεμον; Βάιζε Κουλουριότε σσκον. Τι έχει η ρούγα και βροντάει; Κόρη της Κούλουρης περνάει"

"Τσε κα ρούγκα τσε γκεμον;
Βάιζε Κουλουριότε σσκον.
Τι έχει η ρούγα και βροντάει;
Κόρη της Κούλουρης περνάει"


http://www.youtube.com/watch?v=C837dmj54Y8

Και όντως μία από τις πιο ωραίες παραδοσιακές στολές της χώρας μας είναι η στολή της Σαλαμίνας ή αλλιώς Κούλουρης. Κεντημένη με χρυσό και φορτωμένη με κοράλλια και φλουριά.

"Αποτελείται από τη σκέπη (μια αραχνοΰφαντη μεταξωτή ταινία μήκους 2-3 μέτρων και πλάτος 65 εκατοστά που στα άκρα της της έφερε κοπανελάτα κεντήματα και κρόσσια από χρυσόνημα). 
Η σκέπη ήταν ο νυφικός πέπλος.
Επίσης το κόκκινο φεσάκι που είχε ραμμένο το τάσι. Το τάσι ήταν ένα κοίλο αργυρό ή επίχρυσο δισκίο διαμέτρου 6-7 εκατ. με κόκκινο ημιπολύτιμο λίθο και ολόγυρα ασημένια νομίσματα. Το φεσάκι στηριζόταν στο κεφάλι με το "καπουτσάλι". Το "καπουτσάλι" ήταν μια κόκκινη βελούδινη ταινία διακοσμημένη με λουλούδια που έκλεινε στο σαγόνι με πόρπη (κόπιτσα) και την κορώνα, ένα στριμμένο μαύρο σταμπωτό μαντήλι το "μπάλεσι". Η σκέπη έμπαινε πάνω από αυτά για κάλυμμα. 
Οι πλεξίδες ή τα "πεσκούλια" στόλιζαν την κόμη της Νύμφης.
Το λευκό μεταξοβαμβακερό πουκάμισο με ποδόγυρο από λευκή κοπανελάτη δαντέλα.
Το επιστήθιο-στηθόδεσμο. Τετράγωνο λευκό μεταξωτό πανί με κέντημα 50x50 εκ. που τα δύο πάνω άκρα του δένονταν με ρέλια πίσω στο σβέρκο και τα άλλα δύο στη ράχη.
Το φουστάνι, που αποτελείτο από κορμί (τόρσο) μάλλινης βαθυκύανης τσόχας και στα νεότερα χρόνια από σιφόν ή βαμβακερό βελούδο με στόλισμα από χρυσά σειρήτια και γαϊτάνια και το κυρίως φουστάνι που αποτελείτο από ένα τόπι -35 μέτρων- αμερικάνικο πανί βαμμένο βαθυπράσινο ή βαθυκύανο με 13 "πάστες" οριζόντιες πτυχές και 77 "φλεγιάμες" κάθετες πτυχές, σ 'όλη την περιφέρεια του, που τελείωνε στο τσίτινο κόκκινο ποδόγυρο. Το φουστάνι έκλεινε στο στέρνο με δύο επίχρυσες πόρπες ή γάντζους.
Το καλό τζάκο ή ζιπούνι φοριόταν κάτω από το κορμί του φουστανιού και κάλυπτε το κορμί μέχρι τη μέση και άφηνε ακάλυπτο το στήθος.
Παλαιότερα αυτό ήταν από μάλλινη βαθυπράσινη, βαθυκύανη ή βαθυκόκκινη τσόχα και νεώτερα από σιφόν για τις πλούσιες και βαμβακερό βελούδο για τις πτυχές νύμφες, βαθυκόκκινου χρώματος.
Σ' όλες τις περιόδους οι "λελέδες" των μανικιών του ζιπουνιού έφεραν πλουσιότατες κεντιστές διακοσμήσεις από χρυσόνημα με μοτίβα ροδάκων, ελίκων γάντζων, κληματίδων, τριβόλων, και φυτόσχημων παράδων.
Η χρυσοκέντητη ποδιά από βαθυκόκκινη σιφόν ή βαμβακερό βελούδο.
Το "γιορντάνι" ήταν πλέγμα κοραλλένιων φιλντισένιων, μαύρων και ασημένιων χανδρών με δύο σειρές 25 φλωριών, που στόλιζε το στήθος. Τα "άλυσα" συνήθως τρία κομμάτια αλυσίδας -κλωνιά- με τοποθετημένα πάνω τους φλωριά διαφόρων τύπων και βυζαντινά νομίσματα και τέλος ο σταυρός στο τελευταίο κλωνί, στόλιζαν την κοιλιά.

Τέλος στα πόδια η νύμφη φορούσε λευκές βαμβακερές κάλτσες και χρυσοκέντητα κόκκινα βελούδινα καλίκια (είδος παντόφλας με χαμηλά τακούνια).   Την παραπάνω ενδυμασία φορούσε η Σαλαμίνια νύμφη σε όλες τις κοινωνικές συγκεντρώσεις για έναν χρόνο ή μέχρι τον πρώτο τοκετό.    Μετά αντικαθιστούσε τη μεν σκέπη της με την καλή μπόλια.   Η "μπόλια" από την "σκέπη" διέφερε στο εξής: Η μπόλια εκτός από τα κοπανελάτα κεντήματα και κρόσσια από χρυσόνημα έφερε στην ύφανση της και χρυσές πλάκες.   Και το καλό τζάκο ή ζιπούνι αντικαθιστούσε με το δεύτερο τζάκο από βαθυκύανο βελούδο ή σιφόν με μικρότερους λελέδες." 

(πληροφοριες απο το www.salamina-online.com)

Η στολή της Κουλουριώτισας ήταν μέλημα των γονιών της από την στιγμή σχεδόν που γεννιόταν μιας και κόστιζε ακριβά και ήθελε και πολύ χρόνο για να γίνει και αν σκεφτούμε ότι τα κορίτσια παντρευόντουσαν πολλές φορές από τα δεκαπέντε τους ή και νωρίτερα δεν τους έμενε και πολύς χρόνος. Επειτα από τις σειρές των φλουριών τόσο στην ποδιά όσο και στο γιορντάνι έδειχνε πόσο πλούσια ήταν η κάθε κόρη.








Πέμπτη, 1 Νοεμβρίου 2012

Καλημέρα κορίτσια,

βροχερός καιρός έξω,φθινοπωρίνος.Καιρός που μας οδηγεί στα σκαλοπάτια του χειμώνα.Πριν λίγες μέρες γιορτάσαμε την 28η Οκτωβρίου.Εμείς την γιορτάσαμε στο χωριό του άντρα μου και παρακολουθήσαμε τις εορταστικές εκδηλώσεις εκεί.Τόσα χρόνια έχω παρακολουθήσει παρελάσεις και γιορτές για τις ιστορικές επετείους τόσο στην Αθήνα όσο και στην Σαλαμίνα.Πάντα κάτι μου έλειπε, πάντα θεωρούσα ότι κάτι δεν γίνεται σωστά.Και να που παρακολουθώ παρέλαση και σε ένα χωριό έξω από την Πάτρα.Και εκεί πάλι το ίδιο.Τα παιδιά βαριεστημένα απλά περπατούσαν, ούτε βήμα, ούτε στηχιση, ούτε παλμός, ούτε τίποτε.Γιατί αυτό;Γιατί δεν προσπαθούν να μάθουν στα παιδιά τί είναι η 28η Οκτωβρίου ή η 25η Μαρτίου.Το πραγματικό νόημα αυτών των επετείων.Οι γείτονες μας απέναντι πορώνουν τα παιδιά από μικρά, ούτε αυτό είναι σωστό αλλά ούτε και το χάλι το δικό μας.Πάνε στην παρέλαση όχι για να τελέσουν τιμή σε αυτούς που τους χάρισαν την ελευθερία τους αλλά για να κάνουν μόστρα, φούστες που πιο κοντές δεν  μπορούν να γίνουν,ατσαλωσίνη και τεμπελιά, κάνουν αγγαρεία και μόνο αγγαρεία.Που είναι οι γονείς να μάθουν στα παιδιά τί είναι αυτή η μέρα,που είναι οι δάσκαλοι να τους διδάξουν;Σιγά σιγά χανόμαστε.Εμείς που δώσαμε τα φώτα σε όλο τον κόσμο δεν θα είμαστε τίποτα,θα χαθούμε.Μας αφαιρούν τα πάντα οι ξενοι αλλά αφαιρουμε και εμείς αυτά που μας ανήκουν.Ξεχνάμε το παρελθόν μας και χωρίς αυτό δεν υπάρχει ούτε μέλλον ούτε τίποτα.Κάθε φορά που παρακολουθώ τέτοιες εκδηλώσεις φεύγω από αυτές πάντα με μία πίκρα,με μία στεναχώρια.Κρίμα...

Αλλα αρκετά σας ζάλισα οπότε ας αλλάξουμε  κλίμα.1η μέρα του τελευταίου μήνα του φθινοπώρου σήμερα και καλό μήνα να έχουμε με Υγεία.Και μίας και έξω βρέχει ας ασχοληθούμε  λίγο με το πλέξιμο.Σας δείχνω μία δαντέλα - ατραντέ που έκανε μία φίλη της μαμάς μου.Εμείς το έχουμε ενώσει με μπόλια μεταξωτή και έχουμε φτιάξει ένα υπέροχο σετ τραπεζιού(βλακεία μου μόνο που δεν το τράβηξα φωτογραφία όλο το σεμέν αλλά έβγαλα μόνο τις δαντέλες).