Συνολικές προβολές σελίδας

Δευτέρα, 19 Σεπτεμβρίου 2016

Καλοκαιρινές αναμνήσεις

Φίλες μου,

πέρασαν κιόλας δύο μήνες που έχω να γράψω στο μπλογκοσπιτάκι μου.Δύο μήνες που εκτός από χαρούμενες στιγμές είχαν και δυσάρεστες.Άλλωστε αυτές οι δύο πάνω μαζί σχεδόν χέρι χέρι και εκεί που λες τί ωραία τί χαρούμενα που περνάμε έρχεται κάτι και σε στεναχωρεί,σε θλίβει,σε ρίχνει στα πατώματα.Έτσι είναι όμως η ζωή.
Αλλά ας δούμε τα εύχαριστα που θυμόντας τα θα μας γιατρέψουν τις πληγές από τις στεναχώριες.

Μετά τον γάμο της αδερφής μου φύγαμε για διακοπές και πού αλλού στον Φάρο Κακής Κεφαλής στην Χαλκίδα,Ήταν η δεύτερη φορά που περνάγαμε τις διακοπές μας σε φάρο μιας και πριν δύο χρόνια είχαμε μείνει στον Φάρο της Αυλίδας.Όμως αυτός ο φάρος ήταν το κάτι άλλο.Ένας φάρος που για να  πας διέσχιζες ένα μικρό δασάκι που τα βράδια μαζευόντουσαν παιδιά και έπαιζαν.Ο φάρος σαν οίκημα ήταν πάρα πολύ προσεγμένος μιας και εκεί έμεναν και ο φαροφύλακας και η γυναίκα,ο Δημήτρης και η Ελένη και η κορούλα τους.Δύο καταπληκτικοί άνθρωποι που ήταν αυτό που λέμε πλασμένοι ο ένας για τον άλλον.Πάντα ο ένας κοντά στον άλλον,πάντα ο ένας να βοηθάει τον άλλον σε ότι έκανε.Η φιλοξενία τους ήταν υπέροχη και τους ευχαριστούμε μέσα από την καρδιά μας.Εμείς μείναμε στο οίκημα που ναι μεν ήταν μέσα στον χώρο του φάρου αλλά ήταν δίπλα από τον φάρο.Και τα δύο έμοιαζαν με μικρά κάστρα.
Η πόλη της Χαλκίδας


Η Ελένη είναι καλλιτέχνης και φτιάχνει αριστουργήματα με θαλασσόξυλα κα.Δημιουργίες της που στόλιζαν το μικρό μας καστράκι

όταν καθρεφτίζεσαι σε τέτοιο δημιουργήμα δεν μπορεί να σε δείξει άσχημη

Η θέα από τον φάρο


  




Ο χουζούρης η παρέα μας























Αγιοι Απόστολοι Ευβοίας η θέα από ψηλά



Κάλαμος Ευβοίας





Βέβαια δεν κάτσαμε μόνο εκεί.Ήταν αφορμή για να γυρίσουμε ότι δεν είχαμε γυρίσει τις προηγούμενες φορές αν και η φωτιά που ξέσπασε κοντά στην Αιδηψό μας απότρεψε να επισκεφτούμε την Βόρεια Εύβοια τόσο όσο θέλαμε αλλά ελπίζουμε να μας ξαναδοθεί η ευκαιρία να ξαναπάμε.

Μετά επιστρέψαμε στην βάση μας.Φυσικά πήγαμε στο πανηγύρι της Παναγίας της Φανερωμένης που για πρώτη φορά δεν υπήρχε εμποροπανήγυρι και αυτό έδινε μια μελαγχολία μιας και λείπανε τα πολλά φώτα και η φασαρία ήταν μια καθαρά θρησκευτική πανήγυρι με την δική της χάρη.Και μακάρι η Παναγία να στέκει πάντα αρωγός στην ζωή μας.

Από κατασκευές λίγα πράγματα και τα περισσότερα μισοτελειώμενα και ελπίζω να τα τελειώσω σύντομα και να σας τα δείξω.

Μόνο ένα μπρελοκ για τον μεγάλο μου με ένα καράβι ολοκληρώθηκε.



Είπαμε όμως ότι δεν υπάρχουν μόνο ευχάριστα στην ζωή,έτσι έμελλε το φετινό καλοκαίρι ένας συμμαθητής του μεγάλου μου να φύγει τόσο άδικα και τόσο βίαια από αυτή την ζωή.Είναι κρίμα να φεύγουν παιδιά από την ζωή,πολύ κρίμα αλλά ο Θεός ξέρει τί είναι σωστό και πράττει αναλόγως.
Καλό παράδεισο να έχεις Ανδρέα μου που έφυγες τόσο βιαστικά και από εκεί που είσαι να προσέχεις τους φίλους σου και τους γονείς σου.