Συνολικές προβολές σελίδας

Δευτέρα, 21 Νοεμβρίου 2016

Λίγο πριν.....

Φίλες μου,

πάλι τελευταία και καταιδρωμένη που λέμε τρέχω να σας δείξω αυτά που έφτιαξα πριν λίγο καιρό.Και ενώ πλέον η μπλογκοσφαιρα ζει σε χριστουγεννιάτικους ρυθμούς εγώ θα σας πάω λίγο πίσω.

Μέσα στο γενικό τρέξιμο των προηγούμενων μηνών ανανεώσαμε και τα δωμάτια των παιδιών.Στα μικρά εκτός του ότι έφυγε το κρεβάτι του μεγάλου και ανάσανε λίγο το δωμάτιο αλλάξαμε χρώμα και διαρρύθμιση.Έτσι το καθιστικό έγινε πλέον εφηβικό δωμάτιο για το μεγάλο μας.Τα χρώμα κίτρινο,γκρι και μικρές πινελιές θαλασσί.

Και αφού το ολοκληρώσαμε ήθελε ένα μικρό φωτιστικό για το κομοδίνο του διακριτικό στον φωτισμό.Έτσι πήρα γλωσσοπίεστρα μικρά, ριζόχαρτο, καλαμάκια και μαρκαδόρους και έφτιαξα τρεις κύβους που ναι μεν είναι αυτόνομοι αλλά τοποθετόντας τον έναν πάνω στον άλλο δημιουργείς ένα μικρό φωτιστικό που αν του προσθέσεις όπως εμείς φωτάκια μπαταρίας δίνουν ένα ωραίο διακριτικό φως.


Εκτός όμως από το φως ήθελα να φτιάξω και ένα Μινι terrarium και συγκεκριμένα μία βάση για ένα μικρό παχύφυτο που βάλαμε στο κομοδίνο του μαζί με το φωτιστικό.Αυτό έγινε με καλαμάκια από σουβλάκια,τέμπερες για χρώμα και φυσικά το φυτό μας.

Πώς σας φαίνονται;

Τετάρτη, 16 Νοεμβρίου 2016

Τρέχει τρέχει ο καιρός

Κυλάει ο χρόνος σαν το νεράκι στο ποταμάκι και φέρνει λύπες και φέρνει χαρές.Έτσι λοιπόν πέρασαν δύο μήνες σχεδόν που έγραψα στο μπλογκοσπιτάκι μου.Βέβαια πάντα περνούσα από τα σπιτάκια σας και έριχνα κλεφτές ματιές και άφηνα το στίγμα μου.

Πάγωσε λοιπόν ο καιρός αλλά τώρα δεν θα σας δείξω χειμωνιάτικες κατασκευές αλλά ....

πλεκτά σουβεράκια που έφτιαξα τον Σεπτέμβριο για να ακουμπάμε το χυμό μας σε έντονο θαλασσί και μπλε χρώμα.

Αλλά και δύο τσαντούλες σε μαύρο χρώμα.Η μια είναι τσάντα χειρός για την μαμά μου και η δεύτερη εκτός από τσάντα μπορει να χρησιμοποιηθεί και σαν θήκη tablet μιας και έχει επένδυση από μέσα και έτσι προστατεύει την οθόνη του tablet.





Και φυσικά αναμνήσεις...... τώρα που κατεβάσαμε τα χειμωνιάτικα βγήκε στην επιφάνεια το σάλι-μπολερό που είχα στην βάφτισή μου.Μιλάμε για 39 χρόνια πριν και όμως είναι σαν καινούργιο και πάντα στην μόδα.Μακάρι να είχα κοριτσάκι να το φόραγε, ελπίζω να αποκτήσω κάποια στιγμή εγγονούλα και να την καμαρώνω να το φοράει.



Εν τω μεταξύ βρήκα και ένα κάδρο που είχα κεντήσει πριν 25 χρόνια ίσως και παλιότερα τότε που στην μόδα ήταν τα κρεμαστά κάδρα.Η κοπέλα με το αδράχτι,κλασσικό κέντημα που στόλιζε αρκετά σπίτια,έτσι και εγώ το είχα κεντήσει αλλά όταν ήρθε ο καιρός να φτιάξω το σπίτι μου δεν ταίριαζε οπότε ξέμεινε σε κάποιο συρτάρι και να που βγήκε τώρα στην επιφάνεια.Ποιος ξέρει η μόδα κάνει κύκλους και έτσι μπορεί να επανέλθει στην μόδα.

Βέβαια έφτιαξα και άλλα πραγματάκια αλλά αυτά προσεχώς οπότε........


εις το επανιδείν!!!!!