Συνολικές προβολές σελίδας

Δευτέρα, 19 Σεπτεμβρίου 2016

Καλοκαιρινές αναμνήσεις

Φίλες μου,

πέρασαν κιόλας δύο μήνες που έχω να γράψω στο μπλογκοσπιτάκι μου.Δύο μήνες που εκτός από χαρούμενες στιγμές είχαν και δυσάρεστες.Άλλωστε αυτές οι δύο πάνω μαζί σχεδόν χέρι χέρι και εκεί που λες τί ωραία τί χαρούμενα που περνάμε έρχεται κάτι και σε στεναχωρεί,σε θλίβει,σε ρίχνει στα πατώματα.Έτσι είναι όμως η ζωή.
Αλλά ας δούμε τα εύχαριστα που θυμόντας τα θα μας γιατρέψουν τις πληγές από τις στεναχώριες.

Μετά τον γάμο της αδερφής μου φύγαμε για διακοπές και πού αλλού στον Φάρο Κακής Κεφαλής στην Χαλκίδα,Ήταν η δεύτερη φορά που περνάγαμε τις διακοπές μας σε φάρο μιας και πριν δύο χρόνια είχαμε μείνει στον Φάρο της Αυλίδας.Όμως αυτός ο φάρος ήταν το κάτι άλλο.Ένας φάρος που για να  πας διέσχιζες ένα μικρό δασάκι που τα βράδια μαζευόντουσαν παιδιά και έπαιζαν.Ο φάρος σαν οίκημα ήταν πάρα πολύ προσεγμένος μιας και εκεί έμεναν και ο φαροφύλακας και η γυναίκα,ο Δημήτρης και η Ελένη και η κορούλα τους.Δύο καταπληκτικοί άνθρωποι που ήταν αυτό που λέμε πλασμένοι ο ένας για τον άλλον.Πάντα ο ένας κοντά στον άλλον,πάντα ο ένας να βοηθάει τον άλλον σε ότι έκανε.Η φιλοξενία τους ήταν υπέροχη και τους ευχαριστούμε μέσα από την καρδιά μας.Εμείς μείναμε στο οίκημα που ναι μεν ήταν μέσα στον χώρο του φάρου αλλά ήταν δίπλα από τον φάρο.Και τα δύο έμοιαζαν με μικρά κάστρα.
Η πόλη της Χαλκίδας


Η Ελένη είναι καλλιτέχνης και φτιάχνει αριστουργήματα με θαλασσόξυλα κα.Δημιουργίες της που στόλιζαν το μικρό μας καστράκι

όταν καθρεφτίζεσαι σε τέτοιο δημιουργήμα δεν μπορεί να σε δείξει άσχημη

Η θέα από τον φάρο


  




Ο χουζούρης η παρέα μας























Αγιοι Απόστολοι Ευβοίας η θέα από ψηλά



Κάλαμος Ευβοίας





Βέβαια δεν κάτσαμε μόνο εκεί.Ήταν αφορμή για να γυρίσουμε ότι δεν είχαμε γυρίσει τις προηγούμενες φορές αν και η φωτιά που ξέσπασε κοντά στην Αιδηψό μας απότρεψε να επισκεφτούμε την Βόρεια Εύβοια τόσο όσο θέλαμε αλλά ελπίζουμε να μας ξαναδοθεί η ευκαιρία να ξαναπάμε.

Μετά επιστρέψαμε στην βάση μας.Φυσικά πήγαμε στο πανηγύρι της Παναγίας της Φανερωμένης που για πρώτη φορά δεν υπήρχε εμποροπανήγυρι και αυτό έδινε μια μελαγχολία μιας και λείπανε τα πολλά φώτα και η φασαρία ήταν μια καθαρά θρησκευτική πανήγυρι με την δική της χάρη.Και μακάρι η Παναγία να στέκει πάντα αρωγός στην ζωή μας.

Από κατασκευές λίγα πράγματα και τα περισσότερα μισοτελειώμενα και ελπίζω να τα τελειώσω σύντομα και να σας τα δείξω.

Μόνο ένα μπρελοκ για τον μεγάλο μου με ένα καράβι ολοκληρώθηκε.



Είπαμε όμως ότι δεν υπάρχουν μόνο ευχάριστα στην ζωή,έτσι έμελλε το φετινό καλοκαίρι ένας συμμαθητής του μεγάλου μου να φύγει τόσο άδικα και τόσο βίαια από αυτή την ζωή.Είναι κρίμα να φεύγουν παιδιά από την ζωή,πολύ κρίμα αλλά ο Θεός ξέρει τί είναι σωστό και πράττει αναλόγως.
Καλό παράδεισο να έχεις Ανδρέα μου που έφυγες τόσο βιαστικά και από εκεί που είσαι να προσέχεις τους φίλους σου και τους γονείς σου.



Τετάρτη, 29 Ιουνίου 2016

Σήμερα γάμος γίνεται σε ωραίο περιβόλι...........







Σήμερα γάμος γίνεται σε ωραίο περιβόλι.......

δηλαδή όχι ακριβώς σήμερα αλλά την Παρασκευή που μας πέρασε παντρεύτηκε η αδερφή μου.Η απόφαση πάρθηκε πριν τέσσερις μήνες και έπρεπε να γίνουν πολλά μέσα σε σύντομο διάστημα.Ευτυχώς το νυφικό βρέθηκε σχετικά γρήγορα το ίδιο και ο χώρος που θα γινόταν ο γάμος και το τραπέζι.Τα παιδιά επέλεξαν ένα υπέροχο κτήμα και συνδυάσαν και το μυστήριο του γάμου αλλά και το γλέντι.

Επόμενο βήμα οι μπομπονιέρες και ο στολισμός.Αποφάσισαν τα χρώματα που θα κυριαρχούσαν να είναι το λευκό και το λαδί και σαν λουλούδια τον λυσιάνθο (που συμβολίζει την εκτίμηση, τον θαυμασμό, την αφοσίωση και την ευγνωμοσύνη ),λευκή ορχιδέα (που αντιπροσωπεύει την σπάνια και την λεπτή ομορφιά),την ελιά (αρχέγονο σύμβολο ειρηνικής συμβίωσης ,ως το σημείο αναφοράς όχι μόνο στην γαμήηλια τελετή , αλλά κυρίως στην ζωή που θέλουν να οικοδομήσουν από κοινού) και τα τριαντάφυλλα (που συμβολίζουν την ταπεινοφροσύνη και την αθωότητα).

Το τραπέζι των ευχών στολίστηκε από την αφεντιά μου.Προσπάθησα ο στολισμός να είναι απλός , απέριτος και σικάτος.


Πήλινη μολυβοθήκη για το στυλό που θα έγραφαν οι καλεσμένοι τις ευχές τους για το ευτυχές ζεύγος.Τα μονογράμμα των νεονύμφων με στρασάκια.

Τα κεράκια που στόλιζαν των τραπέζι των ευχών.

Βαζάκι που στολίστηκε και αυτό στα λευκά και τα λαδί.Τώρα το βλέπεται με φελλό αλλά το βράδυ του γάμου είχε στολιστεί με ιβουάρ τριαντάφυλλο και γυψοφίλη

Το τραπέζι των ευχών όπως το είχα στολίσει στο σπίτι μου για να δω πώς θα μπουν τα πράγματα.Δυστυχώς από την ημέρα του γάμου θα πρέπει να περιμένω τις φωτογραφίες του φωτογράφου γιατί που μυαλό εκείνη την ημέρα για να το βγάλω μόνη μου φωτογραφία.

Σειρά είχε το κοινό ποτήρι του γάμου.Από την στιγμή που θα πιουν θα μοιράζονται για πάντα τις χαρές και τις λύπες και μακάρι όλη τους η ζωή να είναι γλυκιά σαν το κρασί που τους έδωσε ο παπάς.

Η καράφα με το γλυκό κρασί της κοινής τους ζωής.
Η λαμπάδα της κουμπάρας
Μια γενική εικόνα του δίσκου με την καράφα, το ποτήρι και τις λαμπάδες.Η ελιά έκανε διακριτικά την παρουσία της.
Εδώ με την νύφη.
Λίγο πριν την παραδώσουν στον μελλοντικό της σύζυγο ο πατέρας μου και ο μεγάλος μου γιος και φυσικά τα μικρότερα ήταν τα παραγαμπράκια.


Στιγμιότυπο από το γάμο με σύσσωμη την οικογένεια της νύφης.

Και εδώ η πριγκίπισσά μας την επομένη του γάμου της.Το χαμόγελό της τα λέει όλα και μακάρι να είναι πάντα χαρούμενη και ευτυχισμένη σαν την πρώτη μέρα του γάμου της
Αν και μικρό το διάστημα για να τα οργανώσουμε όλα πήγαν τέλεια. Ευχηθήκαμε στο ζευγάρι να έχουν μια υπέροχη κοινή ζωή, χορέψαμε, χαρήκαμε,και προπαντός τόσο το ζευγάρι όσο και οι καλεσμένοι μας πέρασαν υπέροχα.

Εγώ από την μεριά μου τους εύχομαι να είναι πάντα μαζί, μονοιασμένοι, να υποχωρούν ο ένας στον άλλο και να υπάρχει κατανόηση και από τους δύο.Να κάνουν πολλά πολλά παιδάκια και να είναι ευτυχισμένοι.

Σας χαιρετώ με το τραγούδι του γάμου τους.







Η ώρα η καλή στους ελεύθερους,να διαλέξουν το ταίρι τους όχι με μόνο κριτήριο την εξωτερική ομορφιά που μαραίνεται και χάνεται αλλά την εσωτερική ομορφιά που όσο περνούν τα χρόνια ανθίζει και πολλαπλασιάζεται και στους παντρεμένους να έχουν πάντα μια ευτυχισμένη και γεμάτη κατανόηση ζωή με το ταίρι τους και αν ποτέ έρθει μια καταιγίδα να θυμούνται ότι πάντα μετά την βροχή έρχεται το ουράνιο τόξο που θα διώξει τα προβλήματα και θα φέρει την χαρά και πάλι στην καρδιά τους.


Πέμπτη, 9 Ιουνίου 2016

Παποράκι του Μπουρνόβα και καρότσα της στεριάς......

Φίλες μου,

μια έτσι μια αλλιώς το καλοκαιράκι μία έρχεται μια φεύγει.Εμείς όμως το αποφασίσαμε καλοκαίριασε και τέλος.Κάνουμε όνειρα για διακοπές και προσπαθούμε να μην ακούμε αυτά που λένε οι κυβερνώντες γιατί τότε τα όνειρα τσακίζονται εμείς όμως είπαμε ελπίζουμε ότι όλα θα  πάνε καλά και θα πάμε έστω και για λίγες μέρες διακοπές.Τα σχολεία σε λίγο θα κλείσουν.Οι συμμαθητές θα αποχαιρετηθούν δίνοντας ραντεβού για τον Σεπτέμβρη.
Ετσι και εμείς στα κενά που είχαμε από τις αποχαιρετιστήριες γιορτές των σχολείων κάναμε κατασκευούλες.Κατασκευές που θυμίζουν καλοκαίρι.


Εδώ και αρκετά χρόνια μου είχαν δώσει σαν δώρο με την αγορά απορρυπαντικών ένα μεγάλο μαγνητικό σημειωματάριο.Τα χρόνια πέρασαν και παρόλο που με εξυπηρετούσε πάρα πολύ ήρθε η ώρα του να αλλάξει.




Ετσι το έφτιαξα έτσι με λίγα υλικά και πολύ καλοκαιρινή διάθεση το άλλαξα και του πρόσθεσα και θέση για τα στυλό.Δεν μοιάζει με κίονα;

Όπως όμως είπαμε τα σχολεία κλείνουν οπότε θέλαμε να κάνουμε και δωράκια στις δασκάλες μας.Οπότε πρέπει να κάνουμε κάτι οικονομικό,γρήγορο και φυσικά όμορφο.

Το τραγουδάκι που λέει παποράκι του Μπουρνόβα και καρότσα της στεριάς πόσα τάληρα γυρεύεις στον Περαία να με πάς;το ξέρετε;Ε και εγώ αποφάσισα να φτιάξω καραβάκια διακοσμητικά.
Ασημένια καραβάκια,λίγες χάντρες,ξύλο για την βάση,κορδέλες και λίγο σύρμα και μικρά κομματάκια από φύλλο αλουμινίου και βουαλά.Ελπίζω να αρέσουν στις δασκάλες των μικρών.



Σας αποχαιρετώ για λίγο.




Φιλιά