Χρυσόσκονη

Αγαπημένες μου,  τί ζέστη είναι αυτή;Τελείωσαν επιτέλους και τα σχολεία και έτσι ηρεμήσαμε και με αυτό.Λίγο όμως πριν τελειώσουμε έπρεπε να ετοιμάσουμε από ένα δωράκι για να ευχαριστήσουμε τους δασκάλους μας για όλα όσα μας έμαθαν την χρονιά που πέρασε,για όλα τα παράθυρα που μας έδειξαν και για το θάρρος που μας έδωσαν ώστε να τα ανοίξουμε και να δούμε νέους κόσμους με πολλά διδάγματα. Επειδή όμως και τα δύο μου μικρά είχαν δάσκαλο ήταν λίγο δύσκολο να αποφασίσω τί δωράκια να τους κάνω.Έτσι αποφάσισα να τους φτιάξω από ένα διακοσμητικό λίγο καλοκαιρινό έτσι ώστε να θυμούνται τα παιδιά. Όπότε τί πιο καλοκαιρινό από σπιτάκια από πηλό αέρος που μας παραπέμπουν σε νησί. Πώς σας φαίνονται; Εύχομαι όλα τα παιδάκια να περάσουν ένα υπέροχο καλοκαίρι,να παίξουν,να ξεκουραστούν και με όρεξη τον Σεπτέμβρη να επιστρέψουν στις σχολικές τάξεις για να ανοίξουν πλώρη για νέα πελάγη, για νέες γνώσεις. Καλό καλοκαίρι σε ό λους!!! Εμείς θα τα ξαναπούμε σύντομα!!! ...

Φίλες μου, πέρασε αρκετό διάστημα από την τελευταία φορά που τα είπαμε στο μπλογκοσπιτάκι μου.Πολλά και διάφορα έγιναν μέσα σε αυτούς τους τρεις μήνες,όμως αποφάσισα να ανοίξω ξανά το σπιτάκι μου, να το αερίσω και αφού σας δείξω που είχα χαθεί το προηγούμενο τρίμηνο,να προχωρήσουμε σε νέες κατασκευές και νέες δημιουργίες. Μιας και η παροιμία λέει ο Φλεβάρης και αν φλεβίσει καλοκαίρι θα μυρίσει αποφάσισα να ξαναπιάσω τα δεντράκια μου,αυτή την φορά όμως εκτός από τα κολιεδάκια μου  τόλμησα να τα βάλω και σε κάδρο.Ετσι δημιουργήθηκε ένα ασημόχρυσο δεντράκι της ζωής που εδινε την λάμψη του σε ένα χειμωνιάτικο απόγευμα λίγο πριν βραδιάσει με τα αστέρια να έχουν κάνει την εμφανίση τους χωρίς όμως η νύχτα να έχει απλώσει το πέπλο της. Επειτα προσπάθησα να φτιάξω με πηλό ένα ρεσώ που θα μπορούσα όμως να το χρησιμοποιήσω και σαν κασπώ.Πιστεύω να τα κατάφερα καλά.Τί λετε; Και λίγο πριν ο χειμώνας δώσει τουλάχιστον ημερολογιακά την θέση του στην Άνοι...

Καλές μου φίλες, λίγο πριν φύγει το 2017 ήρθα και εγώ σαν άλλος Αι Βασίλης να σας δείξω τα δωράκια που ετοίμασα για τους δασκάλους μας αλλά και για φίλους και συγγενείς. Από την προηγούμενη ανάρτησή μου έχει περάσει αρκετός καιρός αλλά παρόλο το τρέξιμο πρόλαβα να φτιάξω αρκετά πραγματάκια για να γίνουν όμορφα δώρα για τις γιορτές.Και για να μην μας προλάβει η αλλαγή του χρόνου ας ξεκινήσω να σας δείχνω τα καλούδια μου. Για τον δάσκαλο μας έφτιαξα ένα κασκόλ και ένα σκούφο σε χρώματα γκρι-μπορντώ και είναι φτιαγμένο με βελονάκι. Έπειτα ξεκίνησα να φτιάχνω τα γούρια της νέας χρονιάς. Άρχισα με σπείρες κορδονιού που τις διακόσμησα με το τετράφυλλο τριφύλλι και εύχομαι να φέρει χαρά και τύχη στους δασκάλους μας που τα δώρισα. Μετά πήρα χοντρό χαρτόνι και αφού έκοψα δεντράκια τα τύλιξα με σπάγκο αρκετές φορές έτσι ώστε να καλυφθεί εντελώς το χαρτόνι και το στόλισα με φύλλα ελιάς και ρόδια για να φέρουν ειρήνη και γαλήνη μα πλούτη τόσο χρηματικά όσο και ψυχικά ...

Καλές μου , να μαι πάλι εδώ.Τα σχολεία ξεκίνησαν και ο κάθε κατεργάρης στο πάγκο του που λέει και η παροιμία.Ο καιρός ψύχρανε και λίγο πριν ξεκινήσουμε τις χειμωνιάτικες δημιουργίες μας είπα να σας δείξω τί άλλο έφτιαξα το καλοκαίρι. Γιατί εκτός από βολτούλες και πραγματάκια για το παζάρι του σχολείου έκανα και άλλα.... Την Πρωτομαγιά σας είχα πει ότι είχα πάει στο χωριό του γαμπρού και εκτός από τις πανέμορφες εικόνες σας είπα ότι είχα φέρει μαζί μου και ένα μικρό θησαυρό.Ένα θησαυρό που μέσα του θα έκρυβε το καρπό της αμπέλου.Περίμενε το  παραπονιάρικο στο μπαλκόνι μου πότε θα φιλοτιμηθώ να ασχοληθώ μαζί του.Και οι μέρες πέρναγαν και εκτός από την τεμπελιά την δική μου το καημένο άκουγε και την γκρίνια του συζύγου ότι όλο μέσα στα πόδια του ήταν και ότι θα χαλάσει και τελικά δεν θα κάνω τίποτα μαζί του και άλλα πολλά.Ήρθε τελικά ο καιρός να καταπιαστώ μαζί του και πιστεύω ότι κάτι κατάφερα μαζί του. Το έπλυνα πολύ καλά από μέσα και απέξω και αφού στερέωσα τα στ...

Φίλες μου, όπως σας είπα και στην προηγούμενη ανάρτηση η τάξη του μικρού μου αποφάσισε να κάνει καλοκαιρινό παζάρι, οπότε ανασκουμπωθήκαμε οι μαμάδες αλλά και τα παιδιά να κάνουμε κατασκευές για να πουληθούν στο παζάρι της τάξης μας. Έτσι εκτός των κατασκευών που σας έδειξα στην προηγούμενη ανάρτηση έχουμε και συνέχεια.Οι ονειροπαγίδες που έστειλα ήδη στο σχολείο έγιναν ανάρπαστες πριν καν βγουν στο παζάρι οπότε έφτιαξα ακόμα τρεις στις αποχρώσεις του ροζ. Μετά σκέφτηκα να φτιάξω ένα παιχνίδι για τα μικρά που να έχουν καλοκαιρινό άρωμα και εμπνεόμενη από το ιντερνετ έφτιαξα τρίλιζες από γλωσσοπίεστρα και για πούλια έβαλα κοχύλια που τα χρωμάτισα κόκκινα και θαλασσιά. Τέλος πήρα μικρούς βασιλικούς και αφού τους έντυσα με λινάτσα τους στόλισα με κόκκινες και μπλε κορδέλες για πιο ναυτικό στυλ και κοχύλια. Όμως εκτός από το παζάρι πλησιάζει και η λήξη της σχολικής χρονιάς οπότε έφτιαξα καλοκαιρινά δωράκια και για τις δασκάλες μας.Βότσαλα, κοχύλια...

Φίλες μου , όλο λέω πώς σήμερα θα κάτσω να κάνω ανάρτηση και όλο κάτι γίνεται και η ανάρτηση αναβάλλεται.Πολλά να γίνουν, πολύ η κούραση και λίγος ο χρόνος.Όμως ευτυχώς όλα για καλό. Την Πρωτομαγιά εκδρομεύσαμε και εμείς όπως και πολλοί συμπολίτες μας.Φέτος είπαμε να ξεφύγουμε από την Πελοπόννησο και έτσι κατευθυνθήκαμε προς την Χωμήργιανη ή Δάφνη Βοιωτίας , το χωριό του γαμπρού μου.Ένα χωριό βαλμένο λες από νεράιδες μέσα στο δάσος.Παραδοσιακό χωριό με λίγους μόνιμους κατοίκους αλλά και ένα χωριό που όσοι κατάγονται από εκεί το επισκέπτονται με την πρώτη ευκαιρία, μα Πάσχα,μα Καλοκαίρι,μα Χριστούγεννα. Ένα χωριό που λες βαρέθηκα σπίτι πάω μια βόλτα και τσουπ βρίσκεσαι μέσα στο δάσος, μέσα στην φύση και ξανανιώνεις.Άλλωστε πώς έλεγε στην ταινία της πριγκίπισσας Σίσσυ, αν έχεις πρόβλημα τρέξε μέσα στην καρδιά του δάσους και εκεί σε κάθε λουλούδι,κάθε δέντρο και κάθε ζωντανό θα δεις το μεγαλείο του Θεού και με μιας όλα τα προβλήματα θα χαθούν και είναι αλήθεια για ένα τριήμερο...